Print This Page

Archiwum

2013-08-10

Silna Polska dla cywilizacji życia


Założenia polityki Prawicy Rzeczypospolitej
CZĘŚĆ XVII
POLITYKA WYCHOWAWCZA

Życie rodzinne – zasadnicze dla wychowania, przekazu tradycji i dojrzewania młodzieży – musi być wspierane przez system szkolnictwa. Niestety, zmiany na tym polu nie idą w dobrym kierunku. Szkoła, mimo deklaracji, traci swoją funkcję wychowawczą, a edukacja pozbawiona ideału wychowawczego – traci właściwą orientację edukacyjną. Szczególnie ważne w tym kontekście jest kształcenie przyszłych nauczycieli, gdyż to oni muszą wiedzieć, jak wychowywać.
Tymczasem wychowanie szkolne musi być oparte o jednoznaczny system wartości moralnych. Szkoła powinna uczyć miłości Ojczyzny, współczucia, solidarności, odwagi, wytrwałości, odpowiedzialności osobistej. Powrót do stroju szkolnego powinien budować poczucie solidarności i przynależności wobec wspólnoty szkolnej. Do tych celów należy dostosować standardy edukacyjne. Trzeba przywrócić kształcenie pamięci jako podstawy nauczania. Szczególne znaczenie ma nauczanie historii i literatury narodowej i europejskiej. Ograniczenie nauczania historii wprowadzone przez obecny rząd stanowi poważne zagrożenie dla kultury, życia publicznego i społecznego.
Nauczanie religii (dla korzystającej z niego młodzieży) powinno być traktowane na równi z innymi przedmiotami, gdyż wiedza religijna stanowi zarówno podstawę życia duchowego, jak i część kultury ogólnej. Szkoła powinna bronić autorytetu nauczycieli religii.
Należy nadal przywracać rangę nauczania matematyki i promować tradycyjną humanistykę, z nauczaniem (w wybranych klasach) łaciny i klasycznego kanonu literatury. Należy zachować i rozwijać szkolnictwo muzyczne. W celu wsparcia budowy armii zawodowej należy wprowadzić możliwość nauki w korpusach kadetów dla młodzieży zainteresowanej służbą wojskową.
Reforma wychowania i edukacji ma przede wszystkim na celu zagwarantowanie prawa młodzieży do wychowania i do należnego kolejnym pokoleniom dziedzictwa narodu i naszej cywilizacji. W tym celu musi przeciwdziałać obniżeniu poziomu kultury i demoralizacji młodego pokolenia. Celem naprawy szkolnictwa ma być profesjonalne przygotowanie młodego człowieka do wyzwań życia dorosłego i odpowiedzialnego.
Konieczne w szkole jest przywrócenie autorytetu nauczyciela. Na nim spoczywa odpowiedzialność za nauczanie i wychowanie szkolne. Nauczyciele muszą móc stawiać wymagania uczniom, wraz z sankcjami za ich niespełnienie, np. usunięcia uczniów ze szkół, jeśli łamią zasady życia szkoły. Szkoła musi bowiem uczyć odpowiedzialności za swoje czyny i za innych.


Poprzednia strona: Terminy spotkań
Następna strona: Galeria