Print This Page

Archiwum

2013-08-10

Silna Polska dla cywilizacji życia


Założenia polityki Prawicy Rzeczypospolitej
CZĘŚĆ XVI
OCHRONA ZDROWIA

Służba zdrowia cierpi w naszym kraju na chroniczny kryzys, spowodowany źle zrealizowaną reformą w RP 1998. Reforma tamta połączyła zasadę publicznej bezpłatnej służby zdrowia z określeniem zakresu jej finansowania na poziomie znacznie poniżej potrzeb. Dodatkowo w polską służbę zdrowia uderza emigracja lekarzy i pielęgniarek.
Zdecydowanie sprzeciwiamy się więc dalszemu ograniczeniu wydatków na ochronę zdrowia. Popieramy natomiast wszelkie działania zmierzające do ich racjonalizacji i lepszego wykorzystania dla dobra chorych. Dotyczy to na przykład zmiany procedur biurokratycznych NFZ, pochłaniających czas lekarzy potrzebny na leczenie chorych. Środki publiczne muszą gwarantować przede wszystkim procedury ratujące bezpośrednio życie i zdrowie. Są to świadczenia takie jak np. leczenie nowotworów, dializoterapia, przeszczepy – procedury zbyt kosztowne, by mogły być współfinansowane przez pacjentów, których jednocześnie z pewnością nikt nie będzie nadużywał, nawet gdyby były „za darmo”. Równie ważne jest zabezpieczenie świadczeń zdrowotnych najuboższej grupie obywateli, w tym rodzinom wielodzietnym. Docelowo opowiadamy się za podniesieniem wydatków publicznych na służbę zdrowia do poziomu 6% PKB.
Pilną potrzebą jest wprowadzenie Rejestru Usług Medycznych. Każdy pacjent powinien posiadać Indywidualną Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego, która będzie zawierać wszystkie dane dotyczące jego stanu zdrowia.
Taki nośnik informacji pozwoli na odtworzenie wszystkich danych, a przez to racjonalne wykorzystanie środków przeznaczonych na leczenie.
Trzeba określić sieć szpitali działających w oparciu o finansowanie ze środków publicznych. Ciężar jej opracowania powinno przyjąć na swoje barki Ministerstwo Zdrowia, oczywiście z udziałem samorządów, ale nie jako głównych podmiotów wskazujących szpitale, które mają wejść do sieci. Oceniając dostęp do poszczególnych świadczeń specjalistycznych, należy tak opracować sieć, aby pacjent mógł bezpiecznie i skutecznie trafić do właściwego szpitala na właściwy oddział. Nie zgadzamy się na obligatoryjne przekształcanie wszystkich szpitali w spółki prawa handlowego.
Należy dokonać rzetelnej wyceny procedur medycznych, uwzględniając rzeczywiste koszty leczenia (bez spełnienia tego warunku żadne zmiany organizacyjno-strukturalne nie będą efektywne).
Potrzebny jest dalszy rozwój medycyny ratunkowej. Ustawa o ratownictwie medycznym częściowo wprowadzona w życie wymaga dalszej realizacji i dalszego rozwoju ratownictwa medycznego. Ciągle nadal brak wielu aktów wykonawczych w tym zakresie.
Polityka praw rodziny wymaga też wprowadzenia możliwości indywidualnego ubezpieczania się korzystania z usług prywatnych w zakresie ochrony zdrowia. Należy również wspierać rozwój pracowniczych programów zdrowotnych oferowanych przez pracodawców. Rodziny powinny mieć możliwość zdecydowania o skorzystaniu z możliwości nieodprowadzania ubezpieczenia zdrowotnego w ramach systemu publicznego i samodzielnie ubezpieczyć się prywatnie. Rodzina decydująca się na indywidualne ubezpieczenie powinna otrzymać zwroty wpłacanych kwot (jednak nie więcej niż wysokość wniesionych składek). W takiej sytuacji opieka zdrowotna na rzecz całej rodziny (również osób starszych) świadczona byłaby przez sektor niepubliczny. Rozwiązanie to powinno przyczynić się do rozwoju niepublicznej służby zdrowia, co będzie miało przełożenie na wzrost zatrudnienia. Obecne niekorzystne trendy demograficzne, w szczególności starzenie się społeczeństwa, wskazują, iż konieczne jest wprowadzenie indywidualnych i pracowniczych zdrowotnych ubezpieczeń, gdyż opisane wyżej obciążenia służby zdrowia będą z roku na rok coraz większe.
Należy zintensyfikować działania w zakresie profilaktyki i świadomości zdrowotnej społeczeństwa. Działania w tym zakresie przyczyniły się do wydłużenia życia ludzkiego, ale nadal zbyt wiele osób umiera zbyt młodo. Medycyna naprawcza jest bardzo kosztowna. Propagowanie zdrowego stylu życia kosztuje mniej, a w bardzo znacznym stopniu wpływa na jego długość i jakość. Trzeba zawsze starać się „dodać lat do życia”, ale również „trzeba dodać życia do lat”, czyli podnieść ogólny poziom zdrowia. To zadanie zarówno dla państwa, jak i dla ośrodków opinii publicznej, w tym mediów.


Poprzednia strona: Terminy spotkań
Następna strona: Galeria