Print This Page

Archiwum

2013-07-20

Silna Polska dla cywilizacji życia


Założenia polityki Prawicy Rzeczypospolitej
CZĘŚĆ VIII
PRZEDSIĘBIORCZOŚĆ - EKSPORT ZAMIAST EMIGRACJI

Dramatyczna sytuacja demograficzna będzie coraz bardziej rzutować na stan polskiej gospodarki. Z ekonomicznego punktu widzenia zastępowalność pokoleń gwarantuje zarówno trwałość systemu emerytalnego i systemu świadczeń zdrowotnych, jak również właściwe funkcjonowanie systemu gospodarczego i równowagi finansowej. Zapewnia ona bowiem ciągłość popytu i właściwy rozwój rynku pracy, nieruchomości, konsumpcji. Tymczasem już od wielu lat zaczyna się proces stałego zmniejszania się liczby Polaków w wieku produkcyjnym.
Międzynarodowy kryzys finansowy ujawnił dodatkowo słabość podstaw naszej polityki gospodarczej. Początkowo negowany przez rząd – dziś ujawnia się jako strukturalne, wielowymiarowe zagrożenie społeczne – uderzające w finanse publiczne, przedsiębiorczość, zatrudnienie. Ten stan rzeczy może jednak wymusić nowe otwarcia w polityce gospodarczej kraju i przeorientowanie jej na nowe priorytety rozwoju.
Wieloletnia polityka faworyzowania kapitału zagranicznego, połączona z restrykcyjną polityką pieniężną, znacznie zmniejszyła możliwość prowadzenia skutecznej polityki gospodarczej, uzależniając nasz kraj od stałego dopływu kapitałów zewnętrznych. Polityka ta zmniejszała zdolności inwestycyjne polskich przedsiębiorców, konkurencyjność polskich firm, tworzenie kapitałów krajowych. Teraz kryzys finansowy stworzył poważne zagrożenie wycofywania kapitałów i produkcji z naszego kraju przez koncerny zagraniczne.
Jeżeli nie nastąpi dalsze obniżenie kosztów kredytu, jeżeli nie zostaną podjęte szerokie inwestycje oraz inne działania łączące wsparcie przedsiębiorczości z aktywizacją bezrobotnych – należy się liczyć z wyhamowywaniem wzrostu gospodarczego poniżej poziomu 2 %. Towarzyszyć temu może znaczny wzrost bezrobocia. Kryzys finansów publicznych – wywołany spadkiem strony dochodowej – wymusić może konieczność podniesienia podatków.
Wyjście z kryzysu wymaga więc wzmocnienia konkurencyjności naszych przedsiębiorstw na otwartym rynku europejskim z jednoczesnym rozszerzeniem działalności inwestycyjnej w kraju, również z udziałem kapitału państwowego i zaangażowaniem środków unijnych. Powinno to spowodować utrzymanie wysokiego poziomu zatrudnienia (mniej niż 5 % bezrobocia), dzięki czemu będziemy skutecznie przeciwdziałać masowej emigracji młodzieży do zachodnich krajów Unii.
Działalność inwestycyjna musi objąć przede wszystkim rozwój zaniedbanej infrastruktury: budowę i naprawę dróg (szczególnie ekspresowych i obwodnic), mostów, kolei, portów lotniczych, infrastruktury wodnej. Przygotowanie dobrych, kompletnych projektów w tej dziedzinie może być sposobem na pozyskanie znacznych, należnych nam środków z europejskich funduszy unijnych. Jednocześnie potrzebne jest utrzymanie w ręku państwa infrastruktury przesyłu ropy naftowej, gazu, energii elektrycznej, kolejowej, ale również finansów w celu rozwoju rynku kapitałowego i giełdy w Warszawie.
Działalność inwestycyjna musi również uzyskać wsparcie samorządów terytorialnych. Stanowi to okazję do zwiększenia ich kompetencji. Postulujemy zatem przyznanie samorządom prawa do udziału w podatkach przedsiębiorstw i osób pracujących na ich terenie, a nie tylko – tak jak dziś – mieszkających. Taka reforma motywować będzie samorządy do bardziej aktywnej polityki rozwoju przedsiębiorczości i zatrudnienia na swoim terenie, jednocześnie zwiększając realne kompetencje samorządów prowadzących taką politykę.
Wspieranie przedsiębiorczości wymaga jej odbiurokratyzowania. Szczególnie potrzebne jest uproszczenie – zgodnie z obietnicami obecnego rządu – zasad zakładania firm (co powinno trwać nie dłużej niż trzy dni) oraz usprawnienie działalności sądów gospodarczych, których procedury powinny zostać skrócone, wraz z koniecznością orzekania w ściśle określonym czasie.
Rozwój przedsiębiorczości jest warunkiem wzrostu zatrudnienia, zapewniania pracy Polakom w Polsce. Do tej pory chroniczne wysokie bezrobocie wpływało w istotny sposób na ograniczenie popytu na rynku krajowym i spowolnienie tempa wzrostu gospodarczego. Zwiększenie zatrudnienia oznaczać więc będzie poprawę sytuacji finansów publicznych, poprzez zmniejszenie wydatków z budżetu na zasiłki dla bezrobotnych oraz wzrost przychodów z tytułu płaconych podatków. Eksportować na otwarty rynek Unii musimy naszą produkcję, a nie naszą młodzież.


Poprzednia strona: Terminy spotkań
Następna strona: Galeria